Πόσο καλά ξέρουμε να ακούμε τα προβλήματα των δικών μας???

Η λέξη - κλειδί εδώ είναι <<αρμονία>> στον τρόπο που επικοινωνούμε. Η κουβέντα που συνήθως μας κάνει να αισθανθούμε όμορφα έχει μια μουσικότητα, ακόμα και αν δεν το συνειδητοποιούμαι. Αν αφεθούμε σε αυτή τη <<μουσική>>, θα μας δείξει το δρόμο, θα μας οδηγήσει εκείνη. Και οι δύο συνομιλητές θα <<χορέψουν>> σύμφωνα με αυτήν. Και σαν να είναι δύο χορευτές, ο ένας θα κάνει ένα βηματάκι προς τα εμπρός ( λέει κάτι δικό του ) και ο άλλος ένα βηματάκι προς τα πίσω, για να μην τον πατήσει ( δίνει χώρο, δεν τρέχει αμέσως να πει αυτό που έχει στο μυαλό του <<καπελώνοντας>> τον πρώτο ). Τα βήματα αυτά θα χαρακτηρίζονται από ισορροπία ( ο ένας δεν κυριαρχεί επί του άλλου, υπάρχουν και οι δύο μέσα σε αυτόν το χορό ) και από ρυθμό ( ο ένας μιλάει αφού ο άλλος ολοκληρώσει ). Αμίνα Μοσκώφ.

 Πόσο καλά λοιπόν ξέρουμε να ακούμε τα προβλήματα των δικών μας? Πόσο πρόθυμοι είμαστε να ακούσουμε, άλλα και να βοηθήσουμε.?  Άλλα και πόσο πρόθυμος είναι ο συνομιλητής μας να ακούσει εμάς.? Το μεγαλύτερο πρόβλημα της εποχής μας είναι η έλλειψη επικοινωνίας. Όταν λοιπόν κάποιος έρχεται να μας εκμυστηρευτεί τα προβλήματα του, οι σχέσεις μας μπορεί να ωφεληθούν πάρα πολύ! Η πρώτη ένδειξη ότι ακούμε λοιπόν είναι όταν δεν διακόπτουμε άλλα και πως θα ανταποκριθούμε σε αυτά που θα μας πει ο συνομιλητής μας. Αυτά τα οποία μπορούν να κάνουν <<κακή>> μια συνομιλία είναι τα εξής: Δεν πρέπει  λοιπόν να κατακρίνουμε κάποιον, να βάζουμε ταμπέλες, να γενικεύουμε το θέμα στο οποίο μας ανοίχτηκε, να δίνουμε συμβουλές οι οποίες δεν μας ζητήθηκαν, ούτε επίσης να κάνουμε ανάκριση..  Κ παρόλα αυτά η αποφυγή όλων αυτών δεν σε κάνει καλό συνομιλητή. Και αυτό γιατί ίσως κανείς μέχρι σήμερα δεν μας είπε ότι δεν είναι ευγενικό να διακόπτουμε. Αν έχουμε μάθει ως άτομα να επιβάλουμε τη γνώμη μας, θα συνεχίσουμε να το κάνουμε βγάζοντας τον άλλον από τη συζήτηση και δείχνοντας του ότι ξέρουμε καλύτερα. Και το χειρότερο νιώθοντας ανασφάλεια θα φθάσουμε στο σημείο να κάνουμε υποδείξεις στους άλλους. Αντίθετα μία καλή συνομιλία κατά τη γνώμη μου, πρέπει να έχει διαφωνίες χωρίς αυτό να διαλύει την αρμονική σχέση των συνομιλητών, διαφορετικές γνώμες που σε ταράζουν σε αγχώνουν, και εξακολουθούν και κρατάνε το ενδιαφέρον σου στη συζήτηση!

Ας σκεφτούμε λοιπόν αυτή τη μουσικότητα που ανέφερα πιο πάνω! 


Sofia p.

Ψυχιατρική και ρατσισμός.

Οι ρίζες του ρατσισμού ξεκίνησαν κυρίως μετά τον Β παγκόσμιο πόλεμο,χωρίς αυτό να αναιρεί ότι προϋπήρχαν. Από το 1830 προσπάθησε να αποδειχθεί η κατωτερότητα των Άφροαμερικανών  με μία νέα ευγονική που έπαιξε, βασικό ρόλο στην καθιέρωση ενός επιστημονικού ρατσισμού στη ψυχιατρική. Ο Benjamin Rush ψυχίατρος είναι εκείνος, όπου πρώτος έδωσε τον όρο νέγρωση. O ίδιος ονόμασε τη νέγρωση ασθένεια, και ότι όλοι οι μαύροι την είχαν κληρονομιά, κ αυτό ταυτόχρονα τους έκανε κατώτερους και οι λευκοί δεν θα έπρεπε να συναναστρέφονται μαζί τους, για να μη την κληρονομήσουν. Ο Rush ισχυριζόμενος ότι η νέγρωση ήταν ένα είδος λέπρας δικαιολόγησε το ρατσισμό ως ιατρική αναγκαιότητα, έτσι λοιπόν όταν κάποιος πήγαινε να αποδράσει έλεγαν ότι είχε την ασθένεια για να τον ξεφορτωθούν. Έτσι λοιπόν με τη σειρά του O DR. Cartwrigh   επινόησε μια διανοητική διαταραχή, που την ονόμασε δραπετομάνια. Οι κου-κλουξ-κλαν. συνεργάζονταν στενά με τον Harry H. Cartwright Διευθυντή του αρχηγείου της ευγονικής, κ συνέχιζαν τα τέρατα τους έχοντας σαν δικαιολογία την ευγονική. Στη συνέχεια στη Νότια Αφρική έγιναν τα γνωστά στρατόπεδα εργασίας σκλάβων καθώς η Νότια Αφρική τραβούσε το ενδιαφέρον γτ λευκοί και μαύροι ζούσαν χώρια, με τους μαύρους να μην έχουν κανένα απολύτως δικαίωμα..Τα γνωστά αυτά στρατόπεδα είχαν σαν αποτέλεσμα τερατώδη πειράματα (67.000 θάνατοι)  χρηματοδότηση φαρμάκων και 117 εκατομμύρια δολάρια για τους γιατρούς. Τα Τερατώδη αυτά πειράματα συνεχίστηκαν το 1971 όπου Ο DR. Louis jolly west έκανε τα λεγόμενα κέντρα βίας (Violence center) ,όπου καταδιώκονταν σκληρά μαύροι και ισπανόφωνοι. ένα άπο τα γνωστά πειράματα είναι η τοποθέτηση ηλεκτροδίων στα κεφάλια των λεγόμενων ασθενών, και αν κάποιος πήγαινε να αποδράσει του κάνανε ηλεκτροσόκ ακόμη και μέχρι θανάτου. όταν λοιπόν φανερωθήκανε τα εγκλήματα τους η ζημιά που είχε υποστεί δεν μπορούσε να αλλάξει, καθώς οι νεκροί ξεπερνούσαν τους 70.000. 

 Και εδώ λοιπόν έρχομαι κ εγώ με τη σειρά μ να εκφράσω τη δική μ άποψη και γνώμη. Ανέβασα αυτό το βίντεο λαμβάνοντας υπόψιν μ, τη προχθεσινή μ έξοδο ακούγοντας κάποια άτομα να εκφράζονται πολύ σκληρά για συνανθρώπους μας. Δεν έχει σημασία αν κάποιος είναι Γερμανός, Τούρκος κλπ. Αυτό που πρέπει να λάβουμε όλοι υπόψιν μας, είναι ότι είμαστε όλοι άνθρωποι. όπως συνήθως λέω σαν Σοφία είναι ότι όλοι έχουμε μάτια χέρια πόδια, δεν διαφέρουμε σε τπτ, απλά στα έθιμα και στις παραδόσεις και είναι λογικό. Ανέβασα το προηγούμενο βίντεο θέλοντας να αποδείξω ότι ο ρατσισμός μόνο κακό μπορεί να φέρει κ η ξενοφοβία..Πλέον ο κόσμος φοβάται το διαφορετικό κλείνεται στον εαυτό του. κ όμως αυτό το διαφορετικό είναι π κάνει όμορφο τον κόσμο που τον δίνει νόημα. Σκεφτείτε πόσο βαρετός και ανούσιος θα ήταν ο κόσμος αν ήμασταν όλοι ίδιοι..?? και σας αφήνω να σκεφτείτε με το εξής ερώτημα.. ποιόν εξυπηρετεί ο ρατσισμός? Για ποιο λόγο έγιναν όλα αυτά τα πειράματα....?

 Αν η ανθρώπινη αρετή βασίζεται στο χρώμα του δέρματος,δεν τη δέχομαι.
 TED EAGANS.

Χμμμ...

Το ανθρώπινο μυαλό είναι το παν!Το "Α" και το "Ω",όμως που μπορεί να φτάσει και τι μπορεί να κάνει;κάποιοι υποστηρίζουν ότι αν χρησιμοποιούσαμε όλο το μυαλό μας μπορεί να πετούσαμε άλλοι υποστηρίζουν ότι ο Θεός είναι ένας άνθρωπος που χρησιμοποιεί το 100% του εγκεφάλου του καθότι  ενας κοινός άνθρωπος χρησιμοποιεί το 20% μόνο και ακόμα πολλοί μύθοι!Το σιγουρο είναι ότι θα βγάζαμε λεφτα!

Οι εικόνες δείχνουν τι περιέχει ένας κοινός νους που πιστεύω το νιώθουμε όλοι.

ψυχολογία!

... Η ψυχολογία δεν μπορεί ποτέ να πει την αλήθεια για την τρέλα γιατί η τρέλα κατέχει την αλήθεια της ψυχολογίας. και παρ'όλα αυτά, μία ψυχολογία της τρέλας δεν μπορεί πάρα να κινείται προς το ουσιαστικό, από την στιγμή που κατευθύνεται στα τυφλά προς το σημείο όπου δημιουργήθηκαν οι δυνατότητες τις ύπαρξης της.Δηλαδή, κινείται αντίθετα προς το ίδιο της το ρεύμα, προς εκείνες τις περιοχές όπου ο άνθρωπος έχει μια σχέση με τον εαυτό του και εγκαινιάζει εκείνη τη μορφή αλλοτρίωσης που τον μετατρέπει σε Homo Psychologicus. Αν η ψυχολογία της τρέλας μεταφερόταν πίσω στις ρίζες της, θα εμφανιζόταν να είναι όχι η αυθεντία της ψυχικής ασθένειας και, συνεπώς, η δυνατότητα της εξαφάνισης της, αλλά η καταστροφή της ίδιας της ψυχολογίας και η ανακάλυψη αυτής της ουσιαστικής , μη ψυχολογικής σχέσης, που είναι η σχέση μεταξύ λογικού και παράλογου.
                      Misel fouko.